Geplaatst op Geef een reactie

Complimentje

Een aantal maanden geleden kreeg ik een ander horloge. Mijn oude deed het nog prima. Eigenlijk kreeg mijn man een ander horloge. Hij was toch niet helemaal tevreden met zijn tweedehands aankoop, en kocht een ander (gebruikt) exemplaar. Ik wilde de miskoop weleens uitproberen. En sinds die dag zijn we dikke maatjes. Mijn nieuwe tweedehands horloge en ik. Het is namelijk niet zomaar een horloge.
Mijn nieuwe horloge begint te trillen als een van mijn pubers mij belt omdat hij een lekke band heeft, naar een vriend gaat of niet weet of hij een rode of grijze trui moet kopen. Mijn nieuwe horloge wekt mij in de ochtend door zachtjes mijn pols te masseren. Mijn nieuwe horloge is mijn eierwekker, saturatiemeter en hartslagmeter. Mijn nieuwe horloge heeft verschillende bandjes die ik heel makkelijk kan verwisselen zodat ik er altijd een bij mijn kleding uit kan zoeken. Mijn nieuwe horloge geeft aan hoe laat het is, dat zou ik bijna vergeten. Maar het allerbelangrijkste… mijn nieuwe horloge geeft mij complimentjes.
De hele dag ben ik aan het lopen, fietsen, rennen, vliegen. Ik weet dat bewegen goed voor mij is, dus ik doe het veelvuldig. Het gaat eigenlijk vanzelf. Maar ik vind het vooral leuk om mijn ringen vol te maken. Ik ga de uitdaging aan. Mijn nieuwe horloge moedigt mij aan. ‘Goed zo! Je hebt je sta-doel bereikt!’ zegt hij tegen mij. Die is niet zo moeilijk. De volgende ring is de trainingsring. Dat is een lastige. Misschien moet ik iets vaker aan mijn nieuwe horloge laten weten dat ik aan het fietsen, wandelen of sporten ben. En de derde ring, de beweeg-ring, die krijg ik bijna elke dag vol. Maar daar moet ik wel wat voor doen.
Mijn nieuwe horloge is royaal met complimentjes geven. Hij geeft me namelijk ook medailles. Als ik zijn uitdagingen haal, krijg ik een mooi gekleurde medaille. Een bepaald aantal kilocalorieën verbruiken in een maand, een nieuw bewegingsrecord op een dag, mijn dagelijkse bewegingsdoel 100 keer halen, zeven dagen op rij mijn bewegingsring volmaken; het zijn allemaal redenen voor mijn nieuwe horloge om mij een medaille te geven. En ik vind het leuk. Want ik heb het idee dat ik goed bezig ben. En dat dat gezien wordt.

Wat komen er op een dag veel dingen langs die ik mag of moet doen. Misschien herken je het wel. Werk, klusjes, eten koken, kinderen naar school brengen, wassen, de hond uitlaten, de baby verschonen en ga zo maar door. Soms kun je het gevoel hebben dat wat je doet, niet gezien wordt. Of dat het pas opgemerkt wordt als je het niet meer doet. Misschien vind je wat jij doet helemaal niet zo belangrijk. Maar weet je; wat je doet hoef je niet af te meten aan wat iemand anders doet. Het gaat er ook niet om of je horloge tevreden is over het aantal stappen dat jij hebt gezet. Alles wat jij doet, openbaar of in het klein; God ziet het. En God vindt het belangrijk. Hij vindt jou belangrijk.

Vandaag heb ik mijn bewegingsring niet volgemaakt. Ik haal mijn schouders op. Jammer dan. Morgen weer een dag.

Adriëlle Schouten, oprichtster van Zing in de Kring.
Moeder van vier levenslustige zoons (Joël (14), Micha (12), Jefta (10) en Gideon (7)) en een prachtige dochter (Hadassa (0)).
Achtergrond als juf en orthopedagoog. Schrijft Bijbelse liedjes voor jonge kinderen en verlangt ernaar om kinderen door muziek en spel Gods liefde te laten ervaren.

Samen op ontdekkingsreis

Wil je meer leren over hoe je met je kind samen God ontdekken? Lees dan hét christelijk opvoedboek voor jonge ouders: “samen op ontdekkingsreis”.

Geplaatst op Geef een reactie

Online

We zijn niet meer online. Al twee dagen niet meer. Hoe het kan weet niemand. Je kent het wel, zomaar ineens: geen wifi, geen internet, niks. Als zoiets bij ons thuis gebeurt, duurt het hooguit twee minuten voordat iedereen beneden is. Met een hoop gemopper. Pubers en de wifi die het af laat weten… dan weet je het wel.
Mijn man is altijd de pineut als zich dit soort problemen voordoen. Hij weet er gewoon het meeste vanaf. Hij trekt aan stekkers, drukt op knopjes, start van alles opnieuw op. De schermen blijven wit.
Een van de kinderen verzucht iets over saaie avonden. Hij voelt zich onbereikbaar. Ook huiswerk maken is ingewikkeld. Een ander zegt dat hij nu graag naar school gaat, want daar heeft hij tenminste wifi. Ik kan niet werken. Mijn man heeft een hotspot voor zijn werk, maar ook die hapert en kraakt. Ik zie de keerzijde van de situatie: een van onze puberzoons ontpopt zich als een ware organizer. Op avond 1 zoekt hij zijn hele kledingkast uit en op avond 2 is de rest van zijn kamer aan de beurt.
De provider stelt ons gerust; er is hulp in aantocht! Tussen 14 en 17 uur zal hij op de stoep staan. De hele middag houden we de deur nauwlettend in de gaten. De bel doet het soms niet, dus bij ieder klopje springen we op. Als ik even weg moet, instrueer ik een van mijn zoons dat hij echt open moet doen op het moment dat er iemand voor de deur staat.
De tijd verstrijkt. Nog niemand gezien. Om 16.55 uur belt mijn man de klantenservice op. ‘We kunnen de monteur niet meer bereiken. Maar waarschijnlijk komt hij nog wel,’ is het antwoord.
Mijn gezinsleden zijn er niet gerust op. Hun stemming daalt. En dan is het vijf over negen ‘s avonds. De bel gaat. ‘Misschien de monteur,’ zegt mijn man. ‘Geef hem een knuffel,’ roep ik voor de grap. En jawel… daar staat hij. Hij drukt op zijn tablet. In minder dan 10 seconden is hij klaar. ‘Nee hoor, laat die spullen maar staan, hij doet het alweer.’ Iedereen die nog wakker is, heeft zich verzameld in de gang. Een gejuich gaat op. We zijn weer online.

Ik denk aan God. Altijd is Hij online. Er komt nooit een kink in de kabel. God is altijd op de lijn. Er is geen monteur nodig om verbinding met Hem te maken. Hoe is het met mij? Ben ik altijd online? Het feit dat wij twee dagen offline waren wat deze aardse wereld betreft, zet me stil bij het feit dat Gods lijn altijd open is. Hij is altijd betrokken op mijn leven. Ik dank God ervoor.

Adriëlle Schouten, oprichtster van Zing in de Kring.
Moeder van vier levenslustige zoons (Joël (14), Micha (12), Jefta (10) en Gideon (7)) en een prachtige dochter (Hadassa (0)).
Achtergrond als juf en orthopedagoog. Schrijft Bijbelse liedjes voor jonge kinderen en verlangt ernaar om kinderen door muziek en spel Gods liefde te laten ervaren.

Samen op ontdekkingsreis

Wil je meer leren over hoe je met je kind samen God ontdekken? Lees dan hét christelijk opvoedboek voor jonge ouders: “samen op ontdekkingsreis”.

Geplaatst op Geef een reactie

Door de mond van zuigelingen

Kan een baby Gods liefde ervaren? Ik geloof dat het kan.
Een pasgeboren mensje heeft er veel behoefte aan om gekoesterd te worden, geknuffeld, aangeraakt, aangekeken, verzorgd, gevoed. Hij (of zij) hoort graag lieve woorden. Met God als jouw Bron, kun jij dat kleine mensje vertellen hoe geliefd hij is. Door jou, maar ook door God. Je mag voor hem zorgen in de wetenschap dat hij Gods geliefde kind is. Dat jij met jouw zorg, Gods liefde aan je kindje doorgeeft. Je kunt God hardop danken voor en met je kindje. Je kunt hem vertellen hoe mooi God hem heeft gemaakt. Begrijpt je baby al jouw woorden? Nee, maar hij ervaart wel de liefdevolle sfeer waarin jij voor hem zorgt en waarin jij hem vertelt over zijn hemelse Vader. Zo ervaart je baby Gods liefde.

Ik denk dat muziek een heel mooi middel is om je jonge kind Gods liefde te laten beleven.

Graag deel ik een ervaring met je.

Ik speel piano en mijn dochter van 8 maanden zit op schoot. Haar handjes ontdekken de toetsen. Ik speel een gebed en een danklied. En dan… begint ze te zingen. Nog voordat ik dat zelf doe. ‘Ahhhh, aaaahhhh’. Ze beweegt op de muziek en zingt haar lied. Ik speel door en ben geroerd. Ze ervaart de muziek, de liederen voor God, en reageert daarop. Op haar eigen manier, op haar eigen niveau, in haar eigen belevingswereld. Ze maakt muziek voor God.

Een Bijbeltekst schiet mij te binnen:
‘Uw luister aan de hemel wordt bejubeld
door de mond van kinderen en zuigelingen.’
Psalm 8:2,3

Amen!

Adriëlle Schouten, oprichtster van Zing in de Kring.
Moeder van vier levenslustige zoons (Joël (14), Micha (12), Jefta (10) en Gideon (7)) en een prachtige dochter (Hadassa (0)).
Achtergrond als juf en orthopedagoog. Schrijft Bijbelse liedjes voor jonge kinderen en verlangt ernaar om kinderen door muziek en spel Gods liefde te laten ervaren.

Samen op ontdekkingsreis

Wil je meer leren over hoe je met je kind samen God ontdekken? Lees dan hét christelijk opvoedboek voor jonge ouders: “samen op ontdekkingsreis”.

Geplaatst op Geef een reactie

Advent

‘Advent is dromen dat Jezus zal komen,’ zong ik vroeger op school. Elke week staken we een extra kaars aan, en zongen we een nieuw couplet. We keken uit naar het Kerstfeest. En, wat ik als kind nog niet zo goed besefte, we keken uit naar het moment waarop Jezus opnieuw naar deze aarde zal komen, ‘niet als een kind en niet in een kribbe, maar als een vredevorst hier in ons midden.’

De manier waarop ik toeleef naar het Kerstfeest, verschilt. Ik merk dat de levensfase waarin ik me bevind, best bepalend is voor de manier waarop ik de Adventsperiode beleef.
Ik vind het mooi dat God me steeds weer iets nieuws laat ervaren.

Zo ook nu.

In het afgelopen jaar is onze dochter geboren. Als ik naar haar kijk, besef ik hoe bijzonder het is dat Jezus naar deze aarde kwam als kind. Een baby is zo kwetsbaar, zo afhankelijk, zo teer en zo klein. God koos ervoor om naar deze aarde te komen als baby. Jezus had ook als volwassene ineens op aarde rond kunnen lopen. Maar juist in het feit dat Hij als baby kwam, laat Hij zien dat Hij mens werd als wij. Zo dichtbij, zo kwetsbaar, zo klein. En tegelijk zo groot.
‘Vandaag is in de stad van David jullie Redder geboren. Hij is de Messias, de Heer.’ De engel zei het tegen de herders in de velden van Efratha, maar hij zegt het ook tegen mij. Dit Kind in de kribbe is mijn Redder!

Ik zet een lied op om God te prijzen en til mijn dochter op. Samen dansen we door de keuken. We zien uit naar het Kerstfeest. En we zien uit naar Jezus die terug zal komen, als Vredevorst. ‘Dan is er nergens verdriet meer of pijn, dan zal het altijd Kerstfeest zijn.’

Adriëlle Schouten, oprichtster van Zing in de Kring.
Moeder van vier levenslustige zoons (Joël (14), Micha (12), Jefta (10) en Gideon (7)) en een prachtige dochter (Hadassa (0)).
Achtergrond als juf en orthopedagoog. Schrijft Bijbelse liedjes voor jonge kinderen en verlangt ernaar om kinderen door muziek en spel Gods liefde te laten ervaren.

Kerst materialen

In onze webshop vind je allerlei materialen om samen naar kerst toe te leven.

Geplaatst op Geef een reactie

Ochtendspits

Op sommige ochtenden lijkt de tijd twee keer zo snel te gaan. Zo ook vandaag. Hoe kan dat toch?

Ik word wakker van de wekker, besluit mijn dochter maar meteen te voeden anders wil ze zo meteen drinken als er ook allemaal andere dingen moeten gebeuren.

Dan barst het los:

Goeiemorgen lieverd, heb je lekker geslapen? Trek die kleren aan, je moet op de schoolfoto. Nee niet dat t-shirt, dat is te dun en daar zitten gaatjes in. Je wilt liever die trui? Prima.

Komen jullie eens van dat stapelbed af!

Heb je je nou nog niet aangekleed?!

Oh, jouw luier heeft het niet gehouden vannacht, alles nat. Even wassen en helemaal omkleden dan maar.

Voorleeswedstrijd vandaag, is dat vandaag?? Heb je al een boek uitgezocht? Nee, niet een boek dat je zelf nog niet gelezen hebt. Waar is Spekkie en Sproet? Zullen we nog even oefenen?

Puberperikelen, puistjes uitknijpen, haren in de plooi, heb je je broodjes al gesmeerd?, melkbekers vullen, waar is je tas?

Wil je die muziek even uitzetten?

Heb je het boek in je tas gestopt?

Op de fiets naar school, op het nippertje, nog een kusje, fijne dag lieverds.

Ik kom thuis. Bedankt voor het oppassen grote broer. Kleine meid weer naar bed.

Ik bekijk de ravage…

Bergen wasgoed, een ontplofte keuken. Ik besluit eerst de keuken op te ruimen, haal de droge was van de lijn. Daarna zet ik koffie en bekijk mijn koffiemok. Sing the joy that lives in your heart, staat erop. Gekregen van mijn lieve collega. Ik ga zitten, sluit mijn ogen en begin te zingen. Er komt een nieuw lied uit mijn mond. Een lied om God te danken. Ik kom tot rust en dank God voor alles wat Hij geeft.

Adriëlle Schouten, oprichtster van Zing in de Kring.
Moeder van vier levenslustige zoons (Joël (14), Micha (12), Jefta (10) en Gideon (7)) en een prachtige dochter (Hadassa (0)).
Achtergrond als juf en orthopedagoog. Schrijft Bijbelse liedjes voor jonge kinderen en verlangt ernaar om kinderen door muziek en spel Gods liefde te laten ervaren.

Samen op ontdekkingsreis

Wil jij graag meer leren over de geloofsontwikkeling van jonge kinderen en nog meer tips hierover lezen? Lees dan het boek Samen op ontdekkingsreisMet je kind God steeds beter leren kennen. Een fantastisch boek voor ouders vol praktische tips en bemoedigende woorden.

Geplaatst op Geef een reactie

Opvoeden is net als wetenschap

Als jonge vader promoveerde mijn lief op het onderwerp koemelkallergie bij baby’s. Een van de stellingen die hij toevoegde aan zijn proefschrift, luidde als volgt:

Opvoeden is net wetenschap. Je hebt er alleen méér geduld voor nodig.

Van iemand kregen we deze stelling op een tegeltje. Al twaalf jaar staat het in onze keuken. Elke keer als ik het tegeltje zie, moet ik glimlachen.

In de bijna vijftien jaar dat wij nu aan het opvoeden zijn, hebben we al heel wat geduld nodig gehad. En ook heel wat geduld verloren. We hebben heel wat principes overboord gekieperd. En heel wat handigheidjes ontdekt. We hebben heel wat opvoedartikelen gelezen. Allerlei methodes uitgeprobeerd. We hebben allerlei conclusies getrokken. Juiste conclusies. Verkeerde conclusies. Maar eigenlijk hebben we heel vaak gewoon ons hart gevolgd.

Dat vind ik zó mooi… dat we een heel eind komen in de opvoeding als we gewoon ons hart volgen. Er zit zo’n bijzonder gevoel daar diep vanbinnen, zo’n grote liefde. Dat gevoel dat ik wil vechten als een leeuw voor mijn welpen. Het is onbeschrijflijk. En voor velen zo herkenbaar. Wat ben ik de Schepper dankbaar dat Hij dát gevoel in mijn hart heeft gelegd.

Deze week is het de week van de opvoeding. Goed dat er speciaal aandacht aan dit thema besteed wordt natuurlijk. Maar weet je, voor mij is het elke week de week van de opvoeding. Soms is het ingewikkeld, weet ik niet waar ik goed aan doe, pieker ik erop los. Maar dan bedenk ik dat mijn Maker ook de Maker is van mijn kinderen. Hij heeft hen in ons gezin geplaatst. Hij heeft mij gezegend met die grote liefde voor hen. Hij weet dat ik het allerbeste wil voor hen. Maar ook dat ik als moeder zo vaak tekortschiet. Mijn Maker weet dat allemaal en Hij wil mij helpen met de taak die ‘opvoeding’ heet. Dus in deze week van mijn opvoeding bid ik om wijsheid. Om wijsheid en… om geduld.

Adriëlle Schouten, oprichtster van Zing in de Kring.
Moeder van vier levenslustige zoons (Joël (14), Micha (12), Jefta (10) en Gideon (7)) en een prachtige dochter (Hadassa (0)).
Achtergrond als juf en orthopedagoog. Schrijft Bijbelse liedjes voor jonge kinderen en verlangt ernaar om kinderen door muziek en spel Gods liefde te laten ervaren.

Samen op ontdekkingsreis

Wil jij graag meer leren over de geloofsontwikkeling van jonge kinderen en nog meer tips hierover lezen? Lees dan het boek Samen op ontdekkingsreisMet je kind God steeds beter leren kennen. Een fantastisch boek voor ouders vol praktische tips en bemoedigende woorden.

Geplaatst op Geef een reactie

Schoolplein

Het is 14 uur en ik sta in de buurt van het schoolhek, een eindje bij het plein vandaan. De zon schijnt, ik maak een praatje met een collega-moeder en zie hordes kinderen aan me voorbijtrekken. Een van mijn zoons fietst langs. Klasgenootjes van mijn andere zoon fietsen langs. Maar mijn zevenjarige zelf laat op zich wachten.

Na een kwartier besluit ik maar eens te gaan kijken op het plein. De kleuters en hun ouders zijn inmiddels vertrokken. Op het voetbalveldje is een groepje jongens uit verschillende klassen aan het voetballen. En ja hoor, daar spot ik hem: mijn zoon. Hij gaat helemaal op in het spel, zijn hoofd is bezweet en hij lijkt zich totaal niet bewust van de tijd.

Ik overweeg hem nog even door te laten spelen. Maar ik moet naar huis, mijn thuiswerkende man houdt onze dochter in de gaten en ik wil terug zijn als ze wakker wordt. Ik roep mijn zoon, hij kijkt naar mij en zucht diep. Dan pakt hij zijn spullen en sjokt het veldje af.

Ik bedenk dat het toch zo heerlijk is als je dat kunt: helemaal opgaan in je spel, je niet bewust zijn van tijd en helemaal leven in het hier en nu. Kinderen kunnen dat zo goed. Wat is het toch jammer dat we dat als volwassene lijken te zijn verleerd.

Toen ik zelf kind was, hoorde ik eens iemand zeggen: God schiep de tijd en niet de haast. Die steek ik in mijn zak!

Adriëlle Schouten, oprichtster van Zing in de Kring.
Moeder van vier levenslustige zoons (Joël (14), Micha (12), Jefta (10) en Gideon (7)) en een prachtige dochter (Hadassa (0)).
Achtergrond als juf en orthopedagoog. Schrijft Bijbelse liedjes voor jonge kinderen en verlangt ernaar om kinderen door muziek en spel Gods liefde te laten ervaren.

Samen op ontdekkingsreis

Wil jij graag meer leren over de geloofsontwikkeling van baby’s en nog meer tips hierover lezen? Lees dan het boek Samen op ontdekkingsreisMet je kind God steeds beter leren kennen. Een fantastisch boek voor ouders vol praktische tips en bemoedigende woorden.

Geplaatst op 2 Reacties

Wakker worden

Het is midden in de nacht (denk ik). Ik word wakker van babygehuil naast me. Ik ruik ook wat. Ik verzamel moed, stap uit bed en neem mijn kleine meisje mee naar de commode voor een schone luier. Ik wil dit klusje graag zo snel mogelijk klaren, dus laat haar slaapzakje maar even aan.

Dat was niet zo’n goed idee. Mijn dochter plast net op het verkeerde moment. Of: ik verwissel haar luier net op het verkeerde moment. Hoe dan ook; alles nat. (Vijf weken geleden wist ik nog niet dat meisjes ook zo’n ravage aan kunnen richten tijdens het verschonen…) Dochterlief laat duidelijk merken dat zij het ook niet leuk vindt. Het gehuil wordt gekrijs. Mijn man gaat op zoek naar zijn oordoppen. Mijn trommelvliezen hebben het zwaar. ‘Echt een meisje,’ zei de kraamverzorgster. ‘Zal wel,’ dacht ik. Maar inmiddels begin ik toch te denken dat er een stukje waarheid schuilt in deze opmerking.

Als ze even later lekker ligt te drinken, bedenk ik wat ik al van haar karakter kan ontdekken in deze prille fase. Ik zie een alert meisje, dat de wereld in kijkt alsof ze alles al kan zien. Veel van hoe zij is, is nog verborgen voor mij. Ik realiseer me dat God haar heeft geschapen, met haar eigen unieke karakter. Ik dank God voor dit wonder en bid dat er steeds meer zichtbaar zal worden van het karakter dat Hij in dit meisje heeft gelegd. Ik realiseer me dat zij geschapen is naar Zijn beeld. Zij is een beelddrager van de Allerhoogste. Ik zie God in haar.

Het is stil. Onze dochter slaapt. Voorzichtig leg ik haar in haar bedje. Ik val ook in slaap.

Het is een kwartier later (denk ik). Ik word wakker van gehuil naast me…

Adriëlle Schouten, oprichtster van Zing in de Kring.
Moeder van vier levenslustige zoons (Joël (14), Micha (12), Jefta (10) en Gideon (7)) en een prachtige dochter (Hadassa (0)).
Achtergrond als juf en orthopedagoog. Schrijft Bijbelse liedjes voor jonge kinderen en verlangt ernaar om kinderen door muziek en spel Gods liefde te laten ervaren.

Samen op ontdekkingsreis

Wil jij graag meer leren over de geloofsontwikkeling van baby’s en nog meer tips hierover lezen? Lees dan het boek Samen op ontdekkingsreisMet je kind God steeds beter leren kennen. Een fantastisch boek voor ouders vol praktische tips en bemoedigende woorden.

Geplaatst op Geef een reactie

Gods liefde delen met je baby

Vandaag is het Valentijnsdag. Een dag om elkaar te zeggen: ik hou van je.
Wat hou ik intens veel van mijn kinderen, al sinds ze in mijn buik groeiden. Ik herinner het me als de dag van gisteren, maar wat lijkt het ook alweer lang geleden… de tijd dat mijn jongens baby waren. De lachende gezichtjes, onderzoekende knulletjes, trotse kereltjes. Als ik eraan terugdenk, krijg ik weer een lach op m’n gezicht. Gods schepping zo dichtbij. Zijn unieke creaties, mensen die Hij al kende toen ze nog in mijn buik zaten. Wat een wonder!

Mijn verlangen

Nu zijn ze alweer 7, 10, 12 en 14 jaar oud. Maar wat een geschenk… in april hoop ik opnieuw moeder te worden. Opnieuw het wonder van nieuw leven mee te mogen maken… ik dank God daarvoor.

Mijn diepste verlangen is dat mijn kinderen God mogen leren kennen als hun hemelse Vader. Dat ze zelf Jezus zullen volgen. Ik kan hen het geloof niet geven. Ik kan hen het geloof wel vóórleven. Hoe ik dat doe? Door hen te vertellen Wie God voor mij is. Door hen te laten zien hoe ik zelf met Jezus leef. En vooral… door te bidden dat God door mij heen zal werken. Want als het van mij zou afhangen, zou alles wat ik doe zo weinig waarde hebben.

Wat is het mooi dat ik samen met mijn kinderen het geloof mag beleven. Nu ze groter zijn, maar ook toen ze jonger waren, zelfs toen ze nog maar net waren geboren. Je geloof beleven met je baby… misschien vraag je je af: ‘Kan dat? Moet dat? Hoe doe je dat?’

Graag deel ik een aantal tips met je.

  1. Hoe kijk jij naar je baby? God heeft jouw baby prachtig gemaakt, hij is uniek, een geschenk van God. God houdt nog meer van hem dan jij… kun je je dat voorstellen?! Als je op deze manier naar je baby kijkt, merk je iets van Gods grote liefde voor hem en dat zal jouw baby ook weer ervaren.
  2. Hoe leef jij met God? Ben je je ervan bewust dat Hij overal bij is? Met een baby heb je veel intense momenten. Samen lachen om een kiekeboe-spelletje. Gekke geluidjes maken. Maar ook: de gebroken nachten met weinig slaap. De huilbuien die soms oneindig lang lijken te duren. Je leven is waarschijnlijk vol en druk. Realiseer je: God is erbij, altijd! Als je je daarvan bewust bent, heb je meer tijd met God en je kindje dan je ooit voor mogelijk had gehouden. Dat verandert jou en je baby zal dit ook ervaren.
  3. Het leven van een baby is een grote ontdekkingsreis. Je baby ontdekt Gods wereld en jij mag met hem mee als zijn reisleider! Hoe mooi is dat?!
  4. Baby’s zijn heel gevoelig voor sfeer. Als jij je baby op een liefdevolle manier benadert, laat je daarin Gods liefde aan je kindje zien.
  5. Baby’s houden van vaste rituelen. In die rituelen kun je vaste liedjes of boekjes terug laten komen. Je kunt bijvoorbeeld een zegenliedje voor je kind zingen, elke keer als hij gaat slapen. Herhaling is heel fijn voor een baby, dus zing of lees vaak hetzelfde.
  6. Baby’s kunnen zelf nog niet praten, maar wel woorden herkennen. Als je Jezus’ naam vaak noemt, wordt de klank bekend en zal dat zo blijven als je kindje ouder wordt.
  7. In Bijbelverhalen zitten vaak elementen die heel jonge kinderen aanspreken. Dieren en de natuur bijvoorbeeld. Lees gerust Bijbelverhalen voor uit een Bijbels boek of kinderbijbel, met korte, eenvoudige teksten. Je baby begrijpt veel nog niet maar dat is niet erg. Je legt een fundament en bouwt daarop voort als je kindje ouder wordt. Je omgeeft je baby met woorden van God, met Zijn waarheid en liefde.

Weet je wat ik zo mooi vind? Het hangt niet van mij af of mijn baby goed terecht komt. God geeft me niet een waslijst met extra taken die ik moet doen om een goede (geloofs)opvoeder te zijn. Hij vraagt mij om me open te stellen voor Zijn liefde, voor het werk dat Hij door mij wil doen. Als ik Zijn Geest de ruimte geef in mijn leven, mag ik het geloof BELEVEN, samen met mijn baby!

Samen op ontdekkingsreis

Wil jij graag meer leren over de geloofsontwikkeling van baby’s en nog meer tips hierover lezen? Lees dan het boek Samen op ontdekkingsreisMet je kind God steeds beter leren kennen. Een fantastisch boek voor ouders vol praktische tips en bemoedigende woorden.

Adriëlle Schouten, oprichtster van Zing in de Kring.
Moeder van vier levenslustige zoons (Joël (14), Micha (12), Jefta (10) en Gideon (7)) en een dochter-on-the-way.
Achtergrond als juf en orthopedagoog. Schrijft Bijbelse liedjes voor jonge kinderen en verlangt ernaar om kinderen door muziek en spel Gods liefde te laten ervaren.

Geplaatst op 3 Reacties

Oorverdovende stilte

Daar zit ik dan. Op de bank, met mijn Bijbel, gebedsschriftje en een lied in mijn hoofd. Ik besluit het meteen maar op te zoeken: In deze stilte, van Sela. 

Ik kijk naar buiten en zie een dik pak sneeuw. Ik hoor vogels fluiten. De stilte in de woonkamer is oorverdovend. Wat is dit lang geleden. Bijna acht weken lang hebben we hier met z’n zessen geleefd, gewerkt, geleerd, gehuild, getroost, gevierd, gelachen en gedanst. 

Schoolsluiting

Op 16 december is de tweede schoolsluiting een feit. Alleen samen krijgen we corona onder controle. Ook de basisschoolkinderen moeten eraan geloven. De twee dagen voor de kerstvakantie rommelen we wat aan. De schooltaken bestaan voornamelijk uit het digitaal herhalen van de aangeboden lesstof van de weken daarvoor. De kinderen redden zich er prima mee. Tussen de bedrijven door pakken we dozen uit want ja, we zijn vier dagen ervoor verhuisd. Daarna wordt het vakantie. We genieten van elkaar, van het nieuwe huis, van spelletjes, van een paar (raam)bezoekjes en van de feestdagen. Ook is er in huis nog genoeg te doen. 

Positief

Begin januari zijn we weer klaar voor een nieuwe schoolweek met onderwijs-op-afstand. Op maandag maken we een vliegende start. Op dinsdag gaat het mis; een van mijn jongens is moe, heeft te weinig energie voor zijn schooltaken. Hij heeft ook een raar hoestje. En hij is niet de enige. Dus ik rijd heen en weer van teststraat naar teststraat, krijg uitslag na uitslag. Op donderdagochtend om half negen is het raak: een van de jongens blijkt positief. Nooit gedacht dat zo’n mooi woord nog eens zo’n nare lading zou krijgen. Ik heb tijd nodig om dit bericht te verwerken. Met wie hebben we contact gehad? Hoe gaan we dit aanpakken? Wat is het beste voor mijn dappere zoon, maar ook voor de baby in mijn buik? En ik vraag me af: hoe kan het dat (alleen) hij besmet is geraakt, terwijl hij in de afgelopen weken niet op school is geweest en bijna niemand heeft gezien? Ik bel met de GGD, met de verloskundige, de assistente van de huisarts belt mij en de afdelingsleider van de school van mijn pubers ook. 

De weken die volgen zijn er twee in quarantaine. De hulptroepen staan klaar en het is hartverwarmend om te ervaren dat er zoveel mensen zijn op wie je een beroep kunt doen als niet alles vanzelf gaat. 

In het begin voelt het gek. Opgesloten zitten in je eigen huis. Maar het went. We werken door, we leren door, degenen met klachten herstellen. Alleen mijn zoon met een positieve test op zijn naam blijft ziek. De hoofpijn wordt enorm. En dan… na negen dagen lijkt het beter te gaan. Goddank. Maar de vermoeidheid blijft. En de hoofdpijn steekt ook regelmatig de kop op.  

De besmettelijke fase is voorbij en de overige vijf gezinsleden melden zich weer bij de teststraat. Allemaal negatief. We danken God opnieuw. En verwonderen ons erover dat dit woord zo’n positieve lading heeft gekregen. 

Ik geniet extra van een ritje op de fiets, van een bezoekje aan de supermarkt. De opnieuw verworven vrijheid voelt heerlijk. 

Weer naar school

Vandaag is het dan zover. De jongste twee mogen weer naar school. Met strenge regels m.b.t. mondkapjes, sociaal verkeer, testen bij klachten en quarantaine. Maar toch. Wat fijn voor hen om hun klasgenoten weer te zien. Wat fijn dat ze weer uitleg krijgen van hun eigen meester of juf. Wat goed dat ze weer kunnen spelen met leeftijdgenootjes en meer sociale ervaringen kunnen opdoen dan thuis. Wat fijn dat ik weer tijd heb voor mijn werk, zodat ik nog wat mooie plannen kan uitvoeren voordat mijn verlof begint. Wat fijn dat ik weer gewoon mama kan zijn, en niet ook nog juf. Want juf en mama tegelijk is best leuk maar soms ook ongelooflijk ingewikkeld. 

Ik geniet van de stilte. Ik geniet van Gods nabijheid. Ik geniet van het mooie lied: Geef ons Uw vrede in deze stilte, breng onze onrust tot rust. Ik moet bekennen: ik ben geen held in loslaten. Hoe zou het met mijn schatjes gaan? Zouden ze het fijn vinden om weer op school te zijn? Zou het een rare ervaring voor hen zijn dat ze alleen contact met kinderen uit hun eigen klas mogen hebben? Dat ze groep 7 en 8 en alle juffen en meesters met een mondkapje zien rondlopen? Hoe gaat mijn zoon het redden, die nog zo vaak moe is van de coronabesmetting die hem trof? 

Ik bid. Ik bid voor mijn kinderen. Ik bid dat het goed voor hen zal zijn om weer op school te zijn. Dat ze fijne contacten met klasgenoten zullen hebben. Ik bid dat mijn zoon genoeg energie heeft om het in ieder geval een stuk van de dag vol te houden. Ik bid voor de leerkrachten, die nu misschien nog wel een ingewikkelder taak hebben dan starten na een zomervakantie. Ik bid voor de directeur die deze hele operatie in goede banen moet leiden.  

Hoewel ik geniet van de rust, mis ik mijn kinderen ook. Ik realiseer me: ik moet mijn kinderen loslaten, maar God houdt hen vast. Hij is bij hen, ook nu. Wat een zegen! 

Als ik amen zeg, gaat de deur open. ‘Mam, ik moet een tafel maken van papier en ik krijg de poten er niet aan vast. Kun je me helpen?’ Mijn eersteklasser zet me weer met beide benen op de grond. Terwijl ik mijn computer aanzwengel, trotseer ik de volgende uitdaging. 

God helpt ons loslaten door gebed

Je mag je kind elke dag weer in Gods handen leggen. Hij zal je helpen om steeds meer op Hem te vertrouwen, als je je tot Hem richt. Het familie gebedsdagboek helpt je om elke dag bewust te danken en bidden voor je gezin.

Adriëlle Schouten, oprichtster van Zing in de Kring.
Moeder van vier levenslustige zoons (Joël (14), Micha (12), Jefta (10) en Gideon (7)) en een dochter-on-the-way.
Achtergrond als juf en orthopedagoog. Schrijft Bijbelse liedjes voor jonge kinderen en verlangt ernaar om kinderen door muziek en spel Gods liefde te laten ervaren.